İyi mi seneler?

2018’in özetini storylere atıp, Instagramdan paylaşmanın ne kadar rerörerö olduğundan bahsedebilirdim ama şundan bahsetmeyi seçtim. Benim atmaya değer storylerim yok. Öyle ya, o kıyafetleri giydiğin kadar sexy, o mekanlara gittiğin kadar kalabalık, evine o şeyleri alabildiğin kadar zengin ve aldığın tık/like kadar seviliyorsun(!)

Hayatımın en yalnız senesiydi 2018. Asansör diaries adını verdiğim storym var bolca. Kendimden başka fotoğrafımı çekecek kimsem, gittiğim pek şahane bir yer olmadığı için. Bunculuk senenin özetini ne diye atayım di mi? Giyinip süslendiğimde çektiğim birkaç fotoğrafı görmeseniz de 2019’a girebileceğinize inanıyorum. (Valla olsa gümbür gümbür sıralardım dünyanın en önemli şeyi gibi, o ayrı.) Daha önce yapmıştım mesela.

Ama şunu tarihe not olarak düşmeye değer görüyorum bak. 2018’in büyük önemi, n’apacağımı bulmuş olmamdır. 28. yaşım oyunculuğa gömüldüğüm yıldır. Çok sık soruluyor n’apıyorum, ne ediyorum.

Oyuncuyum. Hayatımı bundan kazanmak istiyorum. Bu işi çok iyi yapmak istiyorum. Bunun için eğitim alıyorum ve sıkı çalışıyorum.

Daha önce bir çok kez yazmıştım n’apacağımı bulma sancılarımı. Mesela Sevgili 31 Ağustos’taki Burçe yazımı hatırlayanlar olacaktır. Yoksa da okumanızı ve kendiniz için geleceğe bir mektup yazmanızı tavsiye edeceğim.

Neden iyi yapmak istiyorum? Niye oyunculuk yapmak istiyorum? Ne istiyorum tam olarak? Bunların spesifik cevapları bende. Bilahare yazarım (YAZMADI)

Hadi bi minik 2018 Highlights

2018’de ilk sinema filmimde rol aldım. Henüz vizyonda değil, girince haberdar ederim. Sette olmak müthiş bir deneyimdi. Evet gerçekten olmak istediğim yer orası, tüm zorluklarına rağmen.

(şu an websitemdeki bir ağırlıktan dolayı fotoğraf ve bazı linkleri ekleyemiyorum. haha!)

Bu sene Sahne3’te eğitim aldım. Özay Fecht ile birebir çalıştım. Spontanite Tiyatrosu’nda üçüncü yılım eğitim aldığım. Şu an Craft’ta eğitimim devam ediyor.

Geçtiğimiz baharda roman yazmaya başladım. Şu an eğitim yoğunluğundan oradaki hikaye ve karakterler kafamda yaşamaya devam ederken; oyunculuk eğitimi onun teknik tarafını, kurgu, biçim, yaratıcılık tarafını besliyor. Yazma çizme işleri de aslında oyunculuğuma ne kadar hizmet etmiş onu görüyorum.

Youtube kanalımı aktive ettim. Haftalık videolar yükleme niyetindeyim. Hızlı koşan atın boku seyrek düşmezse güzel olur diye umuyorum.

Ocak’ta yoga dersi vermeye devam ediyorum. Ders detayları şu postta https://www.instagram.com/p/BrpbxWsgzZ_/?utm_source=ig_web_copy_link

Bu sene buruk gibi bir yılbaşı. Klişe de olsa kalabalıkta yalnız hissedeceğime evimde yalnız geçireceğim.

Baktığımda en büyük yatırımı kendime yaptım bu yıl. Olmam gereken kişi olabilmek için cesaret etmem gereken çokça şeye kalbimi açtım. Hayatımdan çıkarılması gereken şeyleri üzücü ve yorucu da olsa çıkardım. Her zaman olduğu gibi konfor alanında yerinde saymaktansa, kendi yolumda devam ettim konfor alanından çıkarak. En önemlisi sevmeyi öğrendim. Kendi iyi ya da kötü yansımalarımı karşıda görmekten ziyade, karşımdakini artı ve eksileriyle görebilmeyi ve asıl sevginin buna rağmen, olduğu kadar haliyle sevmek olduğunu deneyimleyerek öğrendim. Dans ettim, saçmaladım, yenildim, aşık oldum, terk edildim, öğrendim, okudum, izledim, gezdim, gördüm, kilo aldım, kilo verdim, keşfettim, ilham aldım, ilham saçtım, mutlu oldum. Günün sonunda halimden ve kendimden memnunum.

Sahip olduğum ve olduğum her şeye şükürler olsun. Bilmem gereken bir şey var mı? Bana olmam gereken kişi olabilmem için, yapmak istediklerim için motivasyon, ilham, çalışkanlık, şans, azim, enerji ver sevgili evren.

Şimdi hayalini kurduğum şeyler var aklımda: gidip de tiyatrolarında oyunlar izlemek istediğim şehirler; çalışmak istediğim kişiler/ekipler; yapmak istediğim işler; henüz tanışmadığım kim bilir kimler; görmek istediğim filmler, belgeseller, okumak istediğim kitaplar, gezmek istediğim sergiler,müzeler; geçici olarak yaşamayı deneyimlemek istediğim şehirler, atılmak istediğim maceralar, hayaller, hayaller..uffuu

Hadi iyi seneler

Burçe